SLEPA PROBA
(engl. blank), u spektrofotometrijskoj analizi (npr. u kliničkoj hemiji) kiveta sa identičnim rastvorom
u sastavu i sadržaju kao kod kivete sa ispitivanom analizom, osim što je u njoj izostavljena supstanca
koja se meri. Rastvor u slepoj probi tretira se na isti način (npr. zagrevanjem, mešanjem) kao i
rastvor analize. Kivete koje sadrže anali-zu ili standard očitavaju se na spektrofotometru prema kiveti
koja je pripremljena kao slepa proba. Ovakva slepa proba često se označava i kao slepa proba
reagensa. Slepa proba analize (npr. seruma ili urina) sadrži uzorak, ali ne i reagens i izvodi se radi
korekcije uticaja pigmenta (hemoglobin, bilirubin) ili zamućenja uzorka.