OSIFIKACIJA
(engl. ossification, lat. ossificatio), osifikacija, okoštavanje, proces nastanka kostnog tkiva.
Normalno, osifikacija može biti: direktna, endesmalna (npr. kosti lica i lobanje), pri čemu iz
embrionalnog vezivnog tkiva nastaju osteoblasti koji stvaraju koštane lamele; indirektna, enhondralna
(npr. duge kosti), pri čemu iz vezivnog tkiva nastaje hrskavičavo tkivo koje se razara, a na tom mestu
krvlju doneseni osteoblasti luče osnovnu koštanu supstancu; mešovita, endosmalno-enhondralna (npr.
kosti baze lobanje) i periostalna (proces u kome kosti debljaju), stvaranje koštanih gredica na
površini ceva-stih i spongioznih kostiju. Moguća je i nenormalna osifikacija: heterotopična (engl.
heterotopic), tj. razvoj kosti u tkivima koja ne pripadaju skeletu, intramembranska (engl. intramembranous),
tj. stvaranje kosti u vezivnom tkivu bez pojave hrskavice, i metaplastična (engl.
metaplastic) osifikacija, tj. konverzija mekog tkiva u kost.